از يك ديدگاه، تفكر يك علم  است كه با فراگيري آن مي‌توان بر جريان‌هاي فكري كه در ذهن مي‌گذرد مسلط شد و آن را در جهت خواسته‌ها و نيازها به كار گرفت. با توجه به اينكه در آموزش‌هاي رسمي كشور، از تفكر صحبتي نمي‌شود و ساير منابع در اين‌باره نيز بسيار فقير و اندك است، با يك خلأ جدي مواجه هستیم. عمدة افراد از طريق تجربه، سعي و خطا و يا تقليد از ديگران، تفكر كردن را مي‌آموزند. در واقع شناخت و آشنايي افراد با تفکر، ناقص، شرطي و سطحي است و يکي از اهداف اين طرح رسيدن به پويايي انديشه و دوري از پيروي کورکورانه است.